Beste meneer Chavannes,

Met uw agendering van de “dreigende privacyramp” in NRC Handelsblad van 29 november jl. ben ik het eens. Graag wijs ik u erop dat een reële oplossing echter wijziging van referentiekader vergt. Dat is dus extra moeilijk, maar onvermijdelijk. Zoals allang geldt voor materiële goederen moet in een informatiemaatschappij óók het eigendomsbeginsel expliciet gevestigd zijn voor, klopt, het woord zegt het eigenlijk al, informatie. Ja, daartegen zijn allerlei bezwaren mogelijk volgens het heersende referentiekader. Maar dat kader veroorzaakt nu precies die ramp, nietwaar? Daarom lukt het nooit zònder kwalitatieve perspectiefwissel. Met Paul Jansen somde ik bij wijze van manifest de bijbehorende “beginselen van de open informatierechtsstaat” op (zie ook hier). Het éérste beginsel komt erop neer dat persoonsinformatie persoonseigendom is. Is dat niet glashelder? Daarna volgen nuanceringen voor evenwichtig informatieverkeer op maatschappelijke schaal. Ik stel het zeer op prijs indien u daaraan in een volgende aflevering van uw Opklaringen aandacht besteedt.

Tot verdere correspondentie ben ik uiteraard graag bereid, met vriendelijke groet,

Pieter Wisse